Minder dan een maand na de opstart van de lijnvlucht naar Zurich werd de Scheldestad op 12 februari via München voor het eerst officieel verbonden met Maribor, de tweede operationele basis van VLM Airlines. Het Oktoberfest mag dan wel het bekendste evenement zijn in de elegante Beierse hoofdstad, München heeft echter veel meer te bieden dan bier. Het is een stad van traditie met een modern tintje en een heel groot cultureel aanbod, waar boetiekjes, een lekkere keuken en geschiedenis mooi naast elkaar gedijen in de schaduw van de Frauenkirche. Een commercieel zeer interessante stop-over waarmee heel de Zuid-Duitse markt bereikbaar wordt.

Slovenië en Maribor in het bijzonder is een nog niet zo ontgonnen gebied op toerisme maar kan zowel troeven in de winter als in de zomer uitspelen. Winterski is zeer populair en de eerste pistes zijn al bereikbaar op een twintigtal minuten van Maribor. De stad was culturele hoofdstad van Europa in 2012 en ligt aan beide kanten van de Drava rivier. Een stad op mensenmaat met ongeveer een 100.000 inwoners en een gebied met ook een lange traditie van wijnbouw. ( de oudste wijnstronk ter wereld , 440 jaar oud , zou zich in Maribor bevinden).

Volgens het hoofd van de dienst voor toerisme is Slovenië de enige landsnaam ter wereld met het woord “love “ in zijn naam.

Voorlopig wordt in de wintermaanden slechts één keer per dag gevlogen ( van maandag tot vrijdag). Vanaf 23 maart wordt in het zomerschema tweemaal per dag op München en Maribor vlogen. Toch nog even herhalen dat de vlucht eerst in München land en na een ½ half terug opstijgt.

Vorige maand werd ook aangekondigd dat op 12 februari ook dagelijks op Birmingham zou worden gevlogen maar deze opstart is nog even on hold gezet. Er wordt eventueel gesproken voor een start op 26 maart. Waar het probleem zit is niet geweten. Zelf kwamen we er achter dat de toeristische dienst van Birmingham op zijn zachts gezegd niet veel zin heeft om mee te werken. Promotie voor hun stad staat precies niet in hun prioriteiten. Dit hebben we zelf ondervonden.

Wordt vervolgd.

Reportage en foto’s: Gust Charrin